De horizon lost op in lagen van blauw en paars, als fluisteringen van een wereld die zich niet laat vangen maar zich wel laat voelen.
En toch: zie de verf, de streken, het spel van licht op doek— niet verstopt, maar trots zichtbaar, zoals de adem van de maker die dit mysterie durfde aanraken.
Hier ontmoet het oog het eeuwige, en de hand het nu.
